Priča o džamiji koja se zove “Kao da sam jeo”

Znate li priču o džamiji koja se zove “Kao da sam jeo”!?
Da, naziv džamije je „Kao da sam jeo”. Ime je dobila po jednom pobožnom čovjeku koji se zvao Hajrudin.
Kada bi sakupio malo para otišao bi na pijacu da sebi nešto kupi. Gledao je u razna jela, voće i povrće pa bi na kraju odlučio da ništa ne kupi. Samom sebi bi rekao:”Kao da sam jeo”, pa bi pare stavio u džep te ih kasnije ostavljao u jednu kasu.
Prolazili su dani i godine, te jedne prilike kada Hajrudin zaviri u kasu vidje da se nakupilo poprilično imetka te odluči da od tih para napravi džamiju.
Tako da je džamija prozvana tim imenom koji i dan danas nosi i u kojoj se i dan danas klanjaju namazi.
Zamislimo kada bismo se i mi odrekli samo jednog ćejfa, samo jednog prohtjeva pa taj novac namijenili za izgradnju džamije, zasigurno da bismo ih lakše i jednostavnije gradili.
Svaku džamiju čine džematlije i oni predstavljaju njen ukras. Jedna džamija može biti predivno izgrađena, sa visokim munarama, pozlaćenim kupolama, sa polukružnim prozorima, ali ako je ta džamija stalno prazna, ona je samo tijelo bez duše.
Što više ima džematlija koji prolaze kroz džamiju, što je više posjećuju to krv u njenom tijelu bolje i brže cirkuliše.
Ta džamija je živ.
Obrada: www.novihorizonti